ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΝΗΚΩ ΕΔΩ – ΙΣΤΟΡΙΑ

Σχολική βία. Μύθος ή πραγματικότητα; Η ​​απάντηση θα έπρεπε να είναι προφανής. Μύθος. Κι όμως… η σχολική βία είναι πραγματικότητα. Κάθε μέρα, σε κάθε τάξη, σε κάθε σχολείο, σε κάθε πόλη, ένα ή περισσότερα παιδιά βιώνουν μορφές βίας από τους συμμαθητές τους. Όταν ένα παιδί δέχεται εκφοβισμό, αυτό σημαίνει ότι του ασκείται οποιαδήποτε μορφή βίας που το κάνει να νιώθει φόβο και ντροπή. Ξαφνικά, ένα αγόρι ή ένα κορίτσι κλείνεται στον εαυτό του. Φαίνεται λυπημένο, χωρίς όρεξη. Γιατί; Ένα τέτοιο παιδί είναι ο Κρίστοφερ, ο πρωταγωνιστής της ταινίας μικρού μήκους «Θέλω να Ανήκω Εδώ». Ένα φοβισμένο παιδί, που φαίνεται να έχει κάποια μορφή κατάθλιψης. Είναι σιωπηλό, φοβισμένο, δεν χαμογελάει ποτέ, δεν μιλάει, είναι μόνο. ​​Γιατί; Αυτό το παιδί βιώνει απομόνωση, φόβο, κοροϊδία. Και τότε κάποιος θα ρωτήσει: «πού είναι οι γονείς;» «Γιατί δεν κάνουν κάτι;» Στην περίπτωση του Κρίστοφερ, ο πατέρας και η μητέρα τυχαίνει να απουσιάζουν ουσιαστικά από τη ζωή του γιου τους. Ο πατέρας δεν νοιάζεται για το παιδί του και δεν του προσφέρει την ασφάλεια να του εμπιστευτεί το μυστικό του. Ωστόσο, η σιωπή είναι επίσης χαρακτηριστικό των παιδιών που μεγαλώνουν σε ένα όμορφο ή πιο «φυσιολογικό» οικογενειακό περιβάλλον.